foto
Vincent Byloo
presentator bij Studio Brussel, één van de stemmen van Music for Life

DJ Jos, de professionele party crasher.

Nóg een vrouw bij in mijn leven, en ik kon de andere al niet aan.

Ik nomineer de Ice Bucket Challenge. Daar is wel genoeg over geëmmerd.

De verdieping van de Westerschelde. En in Syrië gaat het naar 't schijnt ook niet goed.

Minder eigenliefde. En voor mezelf: meer slaap.

foto
Erika Vlieghe
dokter en nationaal ebolacoördinator

Voor een voetbal-nitwit zoals ik: het plezier van samen met je familie, vrienden en buren gepassioneerd naar de wereldbeker te kijken alsof je eigen leven ervan afhangt. En mezelf kunnen verliezen in een paar hele goeie boeken: “Nachttrein naar Lissabon” van Pascal Mercier, “Mist over London” van CJ Sansom of “1945” van Ian Buruma.

Heel veel werk, en de steeds aanwezige hoop “dat het volgende maand rustiger wordt”. 2014 was een heel intens jaar: heel hard werken, nieuwe verantwoordelijkheden en uitdagingen, maar ook een apocalyptische zomer die zich bleef uitstrekken tot ver in de winter. Maar noodsituaties leiden ook tot nieuwe inzichten, creativiteit, veel goodwill en nieuwe samenwerkingsverbanden. Dat is fascinerend en hoopgevend tegelijk. Yes, we can.

De meeste hypes gaan eigenlijk aan mij voorbij, al proberen mijn zonen daar wel verandering in te brengen. Ik ben niet echt fan van hippe instant-liefdadigheidsacties à la Ice Bucket Challenge. Al moet ik toegeven dat ze ook wel welgekomen inkomsten en aandacht binnenbrachten.

Alle conflicten waar onschuldige burgers mee gemoeid zijn - maar in het bijzonder conflicten en plaatsen waar seksueel geweld tegen vrouwen als wapen gebruikt wordt. De fysieke en mentale trauma's zijn enorm, en blijven gedurende generaties nazinderen. En dat terwijl vrouwen vaak de sterke motor zijn in een zich herstellend land.

Ik hoop op een beetje herstel voor de wereld en voor ons allemaal. Dat we eindelijk greep krijgen op de Ebola-epidemie, onze lessen kunnen trekken en voorzichtig ook weer aan andere onderwerpen en projecten durven denken. Dat de gemeenschappen getroffen door deze ziekte stilaan uit hun dal kunnen rechtkrabbelen. Dat er eindelijk nog eens echte tekens van hoop komen voor de vele wespennesten in het Midden-Oosten. En dat er een wereldwijde sense of urgency komt voor vraagstukken die ons allemaal aanbelangen, zoals de opwarming van de aarde, overbevolking of een gezonde leefomgeving.