Op “De vragende partij” willen heel wat twintigers en jonge dertigers van hun lokale politici weten wat die kunnen doen om wonen betaalbaar te houden (of weer betaalbaar te maken). Veel vragenstellers hebben een jong gezin of willen er een stichten, maar hebben niet de middelen om een gezinswoning te kopen. In maar liefst achttien gemeenten staan voorstellen over goedkopere woonprijzen in de top tien.

In Leuven staan op plaatsen drie en negen twee erg gelijkaardige voorstellen. “Ik stel voor dat er een woonbeleid wordt gevoerd waarbij jonge gezinnen de stad niet moeten ontvluchten op zoek naar een betaalbare woning”, staat op plaats drie in de studentenstad. En op plaats negen zegt iemand aansluitend: “Dit heeft tot gevolg dat alle "gewoonverdieners" de regio moeten verlaten. Willen we dit soort upper class Leuven?”

Een uitstekende vraag voor Jaak Brepoels (SP.A), schepen van Wonen in Leuven. “Wij proberen de stad aantrekkelijk te maken voor gezinnen, maar de klassieke huisje-tuintje-woningen zijn momenteel nauwelijks nog voorradig. De prijzen van de vrije markt rijzen de pan uit en de goedkopere woningen die wij vanuit de stad aanbieden zijn natuurlijk zeer gegeerd en meteen weg. Tweeverdieners gaan dus realistisch moeten zijn en eerder vrede moeten nemen met een groot appartement in plaats van de onbetaalbare klassieke woning.”

“De leegstand boven winkelruimtes verminderen kan al iets helpen", oppert nog een andere Leuvenaar op “De vragende partij". maar Brepoels noemt dat idee een kwakkel. “De leegstand in Leuven is de laatste jaren sterk afgenomen. De belasting daarop is zeer hoog en je moet wel idioot zijn om in Leuven als eigenaar je huis te laten verkrotten.”

Leuven heeft ook nog te kampen met “de groter wordende studentenpopulatie waardoor huizen steeds meer in koten worden omgebouwd en de prijzen stijgen”, maar zo’n "probleem" stelt zich niet in een landelijke gemeente zoals Opwijk waar op ons forum nochtans ook aardig wat commotie heerst over de woonprijzenkwestie.

De vraagsteller uit Opwijk is 27 en betaalbaar wonen wordt in zijn gemeente voor mensen van zijn leeftijd een groot probleem. Hij verduidelijkt zich verder op “De vragende partij”: “Er is steeds meer instroom van mensen uit de Rand en Brussel die Opwijk zien als een slaapgemeente (…). Zij kunnen echter wel de dure vastgoedprijzen betalen. Zelf zie ik steeds meer leeftijdsgenoten naar goedkopere oorden trekken. Nu is Opwijk nog een hechte, levendige gemeenschap. Opwijk mag niet in slaap vallen.”

Pol Verhaevert van Inzet, schepen voor huisvesting en sociale woningbouw, geeft grif toe dat de huizen in Opwijk “peperduur” geworden zijn, maar wijst het vorige beleid met de vinger. “Reeds 25 jaar geleden heeft het toenmalig bestuur bouwkavels aangekocht, maar daar is verder niet veel mee gebeurd. Gevolg is dat Opwijk met een achterstand zit wat betreft sociale huisvesting. We zijn nu vooral afhankelijk van private partners. Er is een bedrijf dat opnieuw betaalbare woningen wil creëren in Opwijk.”

Vooral ook haar interessante ligging maakt van Opwijk een dure gemeente. Schepen Verhaevert is zich daar van bewust . “Opwijk heeft een goede treinverbinding met Brussel en is in die zin een interessante locatie voor begoede tweeverdieners.”

Voor, bijvoorbeeld, Franstaligen uit de Rand, klinkt het op “De vragende partij”. Die zouden van Opwijk een slaapgemeente maken en niet deelnemen aan het gemeenschapsleven. Volgens Pol Verhaevert loopt het toch niet zo’n vaart. “Er is inderdaad een beperkte inwijking van Franstaligen, maar zij hebben geen slechte invloed op het Opwijkse gemeenschapsleven.”

Ten slotte wil Verhaevert ook wijzen op een positieve tendens onder de jongeren in zijn gemeente. “Er zijn inderdaad jongeren die naar Aalst of Lebbeke uitwijken, omdat het daar beter betaalbaar is maar anderzijds zijn er ook jongeren bereid om oude woningen op te kopen en te renoveren. Zij houden de gemeente levendig.”