De Wever is niet zo onschuldig - Chris Serroyen Auteur: Chris Serroyen

do 26/06/2014 - 10:15 Chris Serroyen Als je een partij aan zet brengt die recentelijk is verveld van Vlaamse afscheidingsbeweging tot megafoon van het Vlaamse patronaat, dan moet je als kiezer niet opkijken bij de informateursnota die de Koning mocht inkijken. Nadat kranten de tekst al op hun websites publiceerden. Wat meer verbaasde was de toonzetting over de nota. Onbegrijpelijk dat CDH zo een compromis werkstuk niet kon slikken, klonk het unisono. Merkwaardig, want sociaaleconomisch was het werkstuk van informateur De Wever helemaal niet zo onschuldig.

3% desindexering

Dat de informateur sociaaleconomische hervormingen op maat van de bedrijven en de middenstand voorlegt, is sowieso al geen verrassing.

Naast het wazige “versterking van het vertrouwen” en de verplichte “sanering van de openbare financiën” is de enige beleidsuitdaging voor De Wever het bevorderen van de competitiviteit. Hoe? Door “verdere loonmatiging”. Bovenop wat de ontslagnemende regering al doorvoerde. En daarnaast, in “een gelijkaardige grootteorde”, een bijkomende inspanning via een hervorming van de index. De “grootteorde” van de ontslagnemende regering was 2,96% correctie van de loonkloof. Dat betekent dus dat De Wever een aanvullende inlevering wil van minstens 2,96% door aan de index te morrelen. En dat bovenop het aanhouden van de loonstop van 2013-2014.

Nogal wiedes dat sommige werkgeversorganisaties onmiddellijk enthousiast reageerden. Zoals ze ongetwijfeld tevreden zijn met de vaste wil van De Wever om de ervaringsbarema’s voor hun oudere bedienden aan te pakken.

Werken voor i.p.v. tegen je uitkering

Eveneens geheel voorspelbaar moeten ook de werklozen het ontgelden. Werkloze schoolverlaters die na één jaar niet aan een job zijn geraakt kunnen hun inschakelingsuitkeringen vergeten. De nota wil immers alleen nog werkloosheidsuitkeringen na ontslag. Die werkloosheidsuitkeringen wil men graag nog sneller afbouwen dan vandaag al het geval is (“versterkte degressiviteit”). Langdurig werklozen hebben ook alleen nog recht op een uitkering in ruil voor gemeenschapsdienst.

De werkloosheid dus bestrijden door vooral de werklozen te bestrijden. Merkwaardig overigens: van werkzoekenden verwachten dat ze werken voor hun uitkering in plaats van dat ze werk zoeken om hun uitkering ongedaan te maken. De nota zit dus geheel op de lijn van het conservatieve discours dat je pechvogels niet moet pamperen maar pesten.

Hakken in het sociale

Ook rechtvaardige fiscaliteit wordt begraven. De nota heeft het wel over een tax shift. Maar dan richting hogere BTW. Dit is de minst rechtvaardige van alle belastingen want ze treft consumenten met lagere inkomens harder dan de hoge inkomens. Lagere inkomens consumeren immers een groter deel van hun inkomen. Hoge inkomens sparen veel meer. Werknemers betalen die BTW-verhogingen trouwens nog een tweede keer. Want de nota wil het effect van die BTW-verhogingen neutraliseren in de index.  Raken aan de vermogens en kapitalen, dat ziet De Wever dan weer duidelijk niet zitten. Want die zijn al oh zo zwaar belast.

Zijn nota pleit voor een “verlichting van de (para)fiscale druk”. Met andere woorden: een sanering aan de uitgavenkant. Dus 10 miljard te vinden door drastisch te hakken in de sociale uitkeringen, de gezondheidszorg, de overheidswedden en de collectieve diensten. De inleiding op de informateursnota laat daarover geen misverstand bestaan.

Die hakbijl moet niet enkel dienen om het deficit en te schuld af te bouwen. Maar ook om bovenop beleidsruimte te creëren voor een verlaging van de belastingdruk. In het bijzonder om houders van een vennootschap opnieuw wat douceurtjes toe te delen. Want De Wever wil heel wat recente maatregelen terugdraaien. Minder liquidatiebonus wanneer ze hun zaak vereffenen (liquidatiebonus opnieuw van 25 naar 10%). Het terug gemakkelijker maken om privé-uitgaven op kosten van de zaak zetten. Met als schamel schaamlapje de optrekking van de minima in de sociale zekerheid en bijstand. Van welvaartsvastheid van de uitkeringen is zelfs geen sprake meer.

Werken na je 65

En wat met de pensioenen? De Wever wilt een structurele pensioenhervorming. En wil daarvoor het rapport van de Commissie Pensioenhervorming van vorige week benutten. Dat is al bij al redelijk vaag. Al wil hij in elk geval wel slaafs de Europese aanbevelingen uitvoeren. Dus de mogelijkheden om vroeger met pensioen te gaan afbouwen. En tegelijk de wettelijke pensioenleeftijd verhogen en vereiste loopbaanduur verlengen.

Dat alles in lijn met de stijgende levensverwachting. Terwijl het ondertussen wijd bekend is dat niet iedereen langer in goede gezondheid leeft. Lager geschoolden hebben een tiental jaar minder gezonde levensjaren dan hoger geschoolden. In zijn haast om de pensioenleeftijd boven de 65 jaar te trekken, vergeet de informateur trouwens dat het maar gaat om een Europese ontwerpaanbeveling. Die hoogstwaarschijnlijk volgende week wordt afgezwakt door de Europese Raad.

Gepact en mispact

Op pagina 12 van de informateursnota staat nog een exemplarisch zinnetje. “Zo zouden inspectiediensten zich in de eerste plaats meer als partner van de ondernemingen kunnen opstellen…”. Als onderdeel van een lange paragraaf onder de titel: “Fiscaal pact met de ondernemingen”. Of hoe De Wever werkt aan een regering voor en met de ondernemingen. Met werknemers, ambtenaren en gerechtigden op sociale uitkeringen niet als partner, maar als last. Commentaren die de nota soft, toegeeflijk, gematigd en pijnloos noemen vergissen zich schromelijk.

(Chris Serroyen is hoofd van de studiedienst van het ACV.)
 


Reageer

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod.