Vergeten verzetshelden Auteur: Christian Laporte

ma 18/02/2013 - 11:44 Christian Laporte Echte helden zijn blijkbaar niet meer van deze tijd...Nog twee of drie decennia geleden, toen een verzetsstrijder tegen het nazisme zijn laatste gevecht verloor tegen ziekte of ouderdom, was dat soms nog voorpaginanieuws. Iedereen bracht dan hulde aan de overledene die, indien hij veel betekend had voor het vaderland, soms nog recht had op de aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de Koning in de kerk of tijdens de burgerlijke afscheidsceremonie.

Alia tempora, alia mores, vandaag zijn de “helden” B(ekende) V(lamingen) of W(allons) C(onnus) die het vooral ver schoppen in allerlei zeer domme realityshows of stomme zang en amusementsprogrammas waar ze zich vooral heel dikwijls letterlijk een beetje ontbloten. En ook veel flauwe praat verspreiden...

Weinig bekende held

Overdrijf ik? Amper... Waar en wanneer kon men in de gazetten en op de radio of televisie iets lezen, horen of zien over het onlangs heengaan van Frans Storms die een van de bekendste verzetsstrijders uit de Tweede Wereldoorlog was in België?
Ok, hij is thuis in Mechelen overleden in zijn slaap op de zeer respectabele leeftijd van 87 jaa,r maar zoals zijn vriend Ward Adriaens van Kazerne Dossin het goed verwoordde “het is dankzij mensen zoals hij dat we vandaag in een vrij land leven"...

Frans Storms was amper 15 jaar in het begin van de oorlog en nog geen twee jaar nadien zat hij al in het gewapend verzet bij het Belgisch Partizanenleger dat banden had met de Kommunistische Partij van België. Na vooral het plegen van sabotagedaden, gingen de partizanen steeds verder in strijd tegen de bezetter en werden de collaborateurs van de nazis en ook Duitse militairen hun nieuwe doelwitten.

Maar Frans Storms haalde vooral de geschiedenisboeken door enkele fameuze aanslagen die de Duitse industrie veel tijd deed verliezen. Hij was er bij in Muizen bij de aanval bij Rateau waar turbines voor de Duitse onderzeeërs werden gemaakt. Hij was er ook bij toen het vormingsstation van Mechelen opgeblazen werd en ook tijdens een overval op een transport van de Duitsers waar drie ton dynamiet buitgemaakt werd, wat dan heel nuttig was voor latere sabotagedaden.Storms werd een keer opgepakt maar kon ontsnappen.

“Mouchka” was ook een heldin...

Indien ik het over Storms heb is het ook om hulde te brengen aan andere helden van de andere kant van de Belgische “bietengrens” die ooks steeds meer en meer diskreet naar de eeuwige velden van de herinnering verhuizen. Enkele dagen voor Frans Storms ging “Mouchka” Stassart heen...

Amanda was haar naam op de gemeente en op haar identiteitskaart maar als jong meisje kon ze zich maar moeizaam met deze voornaam vereenzelvigen... Het was uiteindelijk als... Diane zijn dat ze in het verzet terecht kwam met haar ouders.
In Parijs waar ze woonden tijdens de Tweede Wereldoorlog werden ze allemaal door het verzet opgemerkt en “Diane” kwam zo bij de ontsnappingslijn “Comète” terecht.

Comète was een inlichtingen- en actiedienst waarin jonge meisjes terechtkwamen die niet bang waren om het tegen de Nazi's op te nemen, want het was ook bij “Comète” dat Dédée de Jongh terechtkwam. Haar noemde men  niet voor niets “Petit cyclone”. Ze werd  een belangrijke schakel in het verbergen en het over de grens zetten in Frankrijk van neergeschoten geallieerde piloten. 

Objectief: zonder te veel problemen moesten ze de Spaanse grens kunnen bereiken vanwaar ze dan eindelijk in Portugal toekwamen om vandaar terug naar Londen te reizen.
 

Gefolterd

“Mouchka” Stassart  werd helaas het slachtoffer van  verklikking en werd gedeporteerd naar Mauthausen en naar Ravensbrück waar ze haar eigen moeder terugvond. Een afschuwelijke periode want Mouchka Stassart werd uitgekozen voor sommige zogezegde medische proeven die haar later zouden beletten de vreugde van het moederschap te kennen. In Ravensbrück stierf ook haar moeder in haar armen en ze moest nog 60 jaar wachten om te vernemen dat haar vader in Ellrich, een kommandokamp van Dora-Mittelbau overleden was.

Bij Sabena

Na de oorlog ging Mouchka Stassart terug naar Parijs maar moederziel alleen had ze veel moeiljkheden om opnieuw een normaal leven te leiden. En omdat ze de Belgische nationaliteit had en niet de Franse, weigerde Air France haar als airhostessaan te nemen. Maar Mouchka Stassart deed beter: ze kwam uiteindelijk bij de Sabena terecht waar ze ziet alleen een modelhostess werd maar ook een overtuigde sindikaliste “avant la lettre”...
 

Maar Mouchka Stassart die enorm van het leven hield wilde ook blijven getuigen van wat ze beleeft had en daarom zag men haar nog dikwijls, zelfs toen ze al hoogbejaard was, in de eindklassen van de Franstalige scholen waar ze haar belevenissen naar voren bracht. Niet om als een heldin te worden beschouwd maar om de jongeren bewust te maken dat het gevaar nog steeds terug kan komen met de opstoot van uiterst rechts maar ook van een zeer gevaarlijk populisme.

In het begin van het vorige decennium ging ik met haar et met anderen overlevenden van de kampen op studiereis naar Auschwitz en naar Ravensbrück, met mensen van de RTBF en van de Franstalige Gemeenschap. Meer dan een keer zag ik ze daar jonge meisjes troosten en stoere jongens een hart onder de riem steken om niet te huilen maar om te blijven vechten in alle omstandigheden van het leven voor een echte vrije samenleving. Mouchka had deze dagen haar 90 jaar moeten vieren; ze is er niet meer bij maar met al haar kompanen van de Groupe Memoire/ Groep Herinnering zal ik haar strijd voortzetten...

Christian Laporte

(De auteur is politiek commentator bij La Libre Belgique.)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod.


Reageer

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod.