Zijn al die schouderklopjes en handdrukken fake of gemeend?- Steven Decraene Auteur: Steven Decraene

zo 16/07/2017 - 10:06 Steven Decraene Hoeveel schouderklopjes kan een man verdragen voor rugpijn hem overvalt? En hoelang mag een handdruk duren voordat het gênant wordt? Is er een nieuwe "entente cordiale" in de maak tussen Emmanuel Macron en Donald Trump?

Steven Victor Decraene is journalist bij VRT-Nieuws en volgt onder andere de ontwikkelingen in Frankrijk.

De innige band die de Franse president Emmanuel Macron en zijn Amerikaanse tegenhanger Donald Trump op de Franse nationale feestdag 14 juli voor de tribunes op de Champs-Elysées etaleerden, doet bij velen de wenkbrauwen fronsen. Maar feit is dat de persoonlijke dynamiek tussen Macron en Trump perspectieven opent voor beide staatshoofden.

Oorspronkelijk verwijst “l’entente cordiale” op een verdrag dat de Fransen en Britten begin vorige eeuw ondertekenden om samen de wereldvraagstukken van die tijd aan te pakken. Vandaag wil Macron ons laten geloven dat er zich een vernieuwde en diepere “vriendschapsrelatie” ontwikkelt tussen Frankrijk en de Verenigde Staten.

Vreemd, want waarom voelt Macron de noodzaak om het bestaande bondgenootschap een extra dimensie te geven.

Belga

Officieel luidt het dat de Franse president de Verenigde Staten uit een dreigend internationaal isolement wil halen. Sinds Donald Trump aan de macht is, lijken de Verenigde Staten inderdaad wat verder weg te drijven van hun traditionele westerse partners. En als Amerika aan de kant gaat staan, verliest iedereen: Amerika, het Westen, de wereld en dus ook Frankrijk.

Mister Europe

Enig eigenbelang is de Franse president niet vreemd, want als grote “verzoener” kan hij natuurlijk de geschiedenis ingaan als de man die het klimaatakkoord van Parijs kan redden of samen met de Amerikanen het Midden-Oostenvraagstuk helpt oplossen.

Belga

Toegegeven, voorlopig lijken dat nogal steile ambities. Maar je kan niet ontkennen dat Macron op dit moment leiders als Theresa May in de schaduw stelt. May komt verzwakt uit de Britse parlementsverkiezingen en moet zwoegen om “the special relationship” met de grote Amerikaanse broer levend te houden.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel mist dan weer de ogenschijnlijke charmante, ontwapende en ontspannen aanleg van de Franse president. Met andere woorden, op dit moment kan Emmanuel Macron zich Mister Europe wanen. Zeker omdat Macrons autoriteit voorlopig nog niet in vraag werd gesteld door binnenlandse problemen of een te kritische pers.

Het Franse decorum

Belga

Een diplomatie die resultaten wil boeken, steunt best op persoonlijke contacten. Dat beseft de jonge Macron als geen ander, want draai of keer het hoe je wil, Frankrijk kan nog niet zonder de militaire hulp en de technologische knowhow van de Verenigde Staten.

En dus kregen Donald en Melania Trump een ontvangst die hen als presidentskoppel nog nergens te beurt viel. Naast de grandeur van het Hôtel des Invalides, een ontspannen “vriendendiner” in een restaurant op de Eiffeltoren.

Macron weet als geen ander de locaties te selecteren die elk op hun manier indruk maken. Het elitaire, historische decor afgewisseld met een luchtig, bijna banaal toeristische trekpleister.

VRT

Cher Donald

En het maakte indruk bij “cher Donald”, het nieuwe koosnaampje voor Trump in Frankrijk.

Great evening with president Macron & Mrs Macron. Relationship with France stronger than ever”, tweette Trump vrijdagochtend.

Die persoonlijke vriendschapsband moet politieke resultaten opleveren. Dat wensen beide heren ongetwijfeld. Nog geen twee maanden geleden hielden ze ter gelegenheid van de NAVO-top in Brussel elkaars hand in een verkrampte houdgreep, kaken op elkaar geklemd.

Respect moet je afdwingen, leek Macron te denken. En wat te zeggen van zijn oproep in het Engels aan klimaatwetenschappers om in Frankrijk hun werk voort te zetten nu Trump de klimaatakkoorden van Parijs maar niks vindt. “Make our planet great again,” verklaarde Macron, geheel in zijn literaire stijl die weinig gelijkenissen toont met de communicatiestijl van Trump. In 140 tekens, vaak niet gehinderd door enige zin voor nuance, zegt de Amerikaanse president gewoonlijk onmiddellijk wat er hem stoort.

Waarom zoveel eerbetoon?

Veel Fransen kunnen amper geloven dat hun president zoveel eer betoont aan iemand zoals Trump. Akkoord, er is dankbaarheid voor de Amerikaanse offers in beide wereldoorlogen, toen ze de Fransen te hulp schoten, maar respect betonen is nog iets anders dan een bijna openlijke liefdesverklaring afsteken.

Parijzenaars beroepen zich op hun cultuur, verleden en elegantie. Allemaal zaken die Amerikanen ooit hopen te bereiken maar vaak een illusie blijven ondanks hun vele dollars. “Money can’t buy you everything.”

Raakpunten

Wellicht zien de Fransen nog niet voldoende de raakpunten tussen hun president en de Amerikaanse president. Beiden hebben een verleden in de privésector. Hun verkiezing danken ze aan de frustratie bij de kiezer ten opzichte van de klassieke politieke partijen en de bestaande politieke klasse.

En allebei willen ze ook snel en veel veranderen in hun land. Bureaucratie en defaitisme bannen ze uit hun woordenboek terwijl Macron zelfs nadenkt om zijn eigen media te creëren. Je eigen mediaplatform bouwen en zo de informatie controleren, dat gaat nog een stap verder dan Trumps aanvallen tegen de “fake” mainstream media.

Tactiel en tactisch

Eerlijk gezegd kunnen we pas binnen vijf jaar oordelen of het “tactiele en tactische” offensief van Emmanuel Macron vruchten zal afwerpen.

Slaagt de Franse president erin om Amerika opnieuw het klimaatakkoord te laten respecteren en in hoeverre
kunnen beide leiders Rusland en Noord-Korea intomen of vrede in het Midden-Oosten krijgen?

We blijven voorlopig allemaal het antwoord schuldig. Maar wellicht is Donald Trump meer gevoelig voor de “carrot”- benadering dan de “stick”-benadering. Een geïsoleerde wereldleider die meer en meer frustraties verzamelt, dat is pas een echt gevaar voor onze toekomst.

Belga
Belga